A Sword Held Against Erosion

Een krijger staat in volle beweging, het zwaard geheven, zijn lichaam gevangen tussen verzet en ontbinding. Waar zijn hoofd intact zou moeten zijn, valt het uiteen, en breekt in een drijvende wolk van fragmenten die opstijgen in het donker. Hij laat het zwaard niet zakken. Hij houdt het vast alsof vasthouden de laatste vorm van weerstand is die hem rest.

Dit is het beeld in het hart van A Sword Held Against Erosion, een klassieke figuur gehouwen in de taal van oud marmer, gevangen op het moment dat zijn geschiedenis begint te ontrafelen. De zuil die hij vastgrijpt, is al gebroken. Het gezicht onder de krullen is al aan het wijken. Alleen de arm, de borst en de greep op het zwaard blijven gefixeerd, en weigeren de val.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. De figuur bestaat alleen waar het oppervlak van het acrylglas is geopend door gecontroleerde krassen, een veld van fijne lijnen opgebouwd totdat een lichaam, een kling en een uiteenspatterend hoofd uit het donker oprijzen. Het beeld is niet op het oppervlak aangebracht, het is gemaakt door er iets van weg te nemen.

Het werk is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht creëert het beeld hier niet, het verscherpt het, verdiept het contrast waar de krassen vangen en samenkomen, zodat de romp en de geheven arm te lezen zijn als velden van stille helderheid terwijl het uiteenvallende hoofd erboven hangt als een herinnering die haar vorm verliest. Van de andere kant van de kamer leest de figuur als monumentaal, een enkele dramatische silhouet in het donker. Van dichtbij lost hij op in een veld van afzonderlijke lijnen, elk deel van een lichaam dat er zowel is als al weggaat.

Er is een tweede verhaal onder het eerste, het soort waarop Art with Scratch steeds terugkeert, hoe macht zichzelf bij elkaar houdt zelfs terwijl ze uiteenvalt, hoe geschiedenis iets is waaraan we harder vasthouden op het moment dat we het voelen wegglippen. Het zwaard hier is niet geheven in triomf. Het is geheven tegen erosie zelf, tegen de tijd, tegen de langzame verstrooiing die uiteindelijk elk monument treft.

A Sword Held Against Erosion zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om te spreken over wat er overblijft als al het andere is weggesleten. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Zelfs terwijl hij uiteenvalt, laat hij het zwaard niet zakken."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.