A Span Held in Points

De nacht houdt de brug vast zoals het geheugen één helder beeld vasthoudt, niet volledig, maar genoeg om het gevoel ervan te dragen. Twee torens rijzen op uit het donker, hun lijnen opgebouwd uit een veld van afzonderlijke merktekens die het beschikbare licht opvangen en de rest laten wegvallen.

Vanuit de andere kant van de ruimte staat de constructie monumentaal en stil, een overspanning geworpen over de lege ruimte, haar volle gewicht slechts gesuggereerd. Komt u dichterbij, dan opent het staal zich in een veld van diepte, merkteken na merkteken dat de bocht van een kabel traceert, de rand van een toren, de lange lage lijn van een brugdek dat reikt naar het donker.

Hier is niets toegevoegd. Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De brug verschijnt door wat er is weggenomen, door gecontroleerde afwezigheid in het oppervlak dat het oog zelf aanvult, zoals een reiziger een oversteek afmaakt nog voordat hij de overkant bereikt.

Er schuilt een stille betekenis in de keuze voor een brug voor dit soort beeld, een constructie opgetrokken om twee oevers te verbinden, die nu staat als een constructie opgebouwd uit verbinding zelf, punt dat punt beantwoordt over het donker, kabel voor kabel, totdat de overspanning bijeengehouden wordt door geloof evenzeer als door vorm.

Het beeld is altijd aanwezig. Licht en hoek verdiepen slechts het contrast, zodat de brug vanuit elke kant van de ruimte iets anders leest, zoals hij ooit stond tussen de ene nacht en de volgende.

Dit werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Een visuele taal waarbij afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Een brug van punten, het donker overstekend op licht alleen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.