A Shield Scratched From Silver

Een fles wacht in een emmer van geslagen zilver, schouders diep weggezonken in ijs dat zijn werk nog niet helemaal heeft afgemaakt. Eén hard licht valt van opzij, en de ruimte eromheen is al in het zwart opgegaan. Voordat een kurk wordt getrokken, voordat één enkel glas wordt gevuld, is er alleen dit: een schildvormig etiket gedraaid naar het licht, en een oppervlak al bedekt met waterdruppels die nergens meer naartoe kunnen.

In het voltooide werk overleeft de emmer bijna geheel. Zijn rand, zijn romp en de lus van zijn handvatten worden vastgehouden als een veld van fijne krassen, die het licht langs de rand vangen en zelfs van de andere kant van de ruimte gelezen worden als bewerkt, gedeukt zilver. Het etiket beantwoordt dat met een eigen kleinere glinstering, de schildvorm leesbaar in enkel strepen, genoeg om het ondubbelzinnig te benoemen als Dom Pérignon, het onderwerp van het werk; dit is een zelfstandig kunstwerk van Tijs Dragtsma, niet gemaakt, gelicenseerd of onderschreven door dat huis. Daarboven worden de lange donkere hals, de folie en de gespannen kurk volledig losgelaten, teruggevouwen in hetzelfde zwart waarvan de ruimte is gemaakt, een silhouet dat het oog aanvult in plaats van leest.

Wat hier verlicht blijft is niet de wijn. Het is het wachten, het vat gebouwd om kou vast te houden, het etiket dat belooft wat er binnenin zit voordat iemand het heeft geproefd, het water dat al over glas glijdt dat nog niet is aangeraakt. Objects of Desire heeft altijd minder om het bezitten van een ding gegeven dan om het moment vlak voordat het wordt gebruikt, de geduldigheid die een verzamelaar even zorgvuldig bewaart als het object zelf.

A Shield Scratched From Silver behoort tot Objects of Desire, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarin beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om te kijken naar de dingen die we koud en klaar houden, en ons af te vragen waar we eigenlijk op wachten voordat we onszelf toestaan ze te hebben.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De emmer, het etiket en de waterdruppels zijn in het oppervlak van het acrylglas gekrast, een veld van individuele merktekens dat licht vangt en vasthoudt in plaats van een beeld naar u terug te kaatsen. Het beeld is aanwezig in vol kamerlicht evenzeer als onder een enkele lamp; een gerichte lichtbron roept het niet op, het verscherpt slechts het contrast en laat het zilver lezen als zilver.

Vanuit de andere kant van de ruimte gezien is het een fles die afkoelt in het donker. Van dichtbij gezien is het slechts een veld van krassen, geduldig werk dat doet alsof het ijs en metaal is. Ergens tussen die twee afstanden ligt de vraag die de serie blijft stellen, waar bent u bereid op te blijven wachten, koud en klaar, voordat u uzelf toestaat het te hebben.

"Sommige dingen zijn het wachten waard voor het schenken."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.