A Seat Under Suspended Weight

Een enkele bol hangt aan een draad zo fijn dat hij bijna verdwijnt in het donker, met een oppervlak vol putjes en slijtage als van iets oerouds. Eronder, alleen op een leeg podium, staat één kleine stoel. Verder niets. De afstand tussen de twee is het eigenlijke onderwerp.

De stoel is onbezet, en die afwezigheid is bewust. Hij markeert een plek bestemd voor iemand, een plek die, voorlopig, nog leeg is, nog wacht. Daarboven houdt het grote gewicht zijn positie, geduldig, onverschillig, hangend aan bijna niets. Het beeld stelt de vraag wat het betekent om te zitten onder iets dat zoveel groter is dan uzelf, en te blijven.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het tafereel is opgebouwd zoals elk werk in deze serie is opgebouwd, door weglating in plaats van toevoeging. Gecontroleerde krassen, rechtstreeks aangebracht in het oppervlak van acrylglas, vormen samen het gewicht van de bol en het kwetsbare kader van de stoel, en de lange draad die het ene boven het andere houdt.

Het beeld is altijd aanwezig, zelfs in zacht of omgevingslicht. Het heeft geen spot nodig om te bestaan. Wat licht doet, is het verdiepen, onder een directe lichtbron vangen de krassen het schijnsel en houden het vast, het contrast verscherpt, de bol krijgt een soort zwaartekracht die hij een ogenblik eerder niet had. Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Loop om het werk heen en het leest zich anders vanuit elke hoek, zonder ooit te verliezen wat het is.

Gezien vanuit de andere kant van een ruimte leest de compositie als monumentaal, bijna stil in zijn ingetogenheid. Kom dichterbij en datzelfde oppervlak lost op in een dicht veld van afzonderlijke sporen, elk onderdeel van een geheel dat alleen op afstand zijn betekenis krijgt. Die verschuiving, van massa naar detail en terug, is waar het werk zijn spanning bewaart.

A Seat Under Suspended Weight zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of print. Hier wordt diezelfde beschadiging een manier om één stille vraag vast te houden, over gewicht, over wachten, over wat wij verkiezen om onder te zitten.

"Sommige dingen worden door bijna niets vastgehouden, en toch houden ze stand."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.