A Scaffold Holds the Sky

A Scaffold Holds the Sky toont een spiraalvormige stenen toren die zich boven zichzelf verheft, ring na ring van bogen die omhoogwinden totdat de wolken zich er overheen sluiten. Steigers omhullen elk niveau, en kleine figuren bewegen zich langs de hellingen, gevangen midden in arbeid op een bouwwerk dat nooit lijkt aan te komen bij een top.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De toren is gekrast in het oppervlak van het acrylglas, opgebouwd op dezelfde manier als hij wordt getoond, streek na streek, niveau na niveau, totdat het steen zijn eigen licht lijkt vast te houden. De duisternis eromheen is onaangeroerd gelaten, zodat de toren oprijst uit diep zwart, net zoals hij oprijst uit zijn eigen wolken.

Het beeld is altijd aanwezig. Licht geeft het diepte, onder direct licht vangen de krassen het licht en reflecteren zij, en het contrast verdiept zich, de trap en zijn bogen krijgen gewicht alsof het werk daarboven nog in volle gang is. Het oogt anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit de toren in het centrum te verliezen. Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het.

Vanuit de andere kant van een kamer leest de toren als één monumentale vorm, steen en lucht in één gebaar. Van dichtbij lost die vorm op in een veld van afzonderlijke streken, dezelfde geduldige, herhaalde arbeid die de toren bouwde in het verhaal dat het werk vertelt. De arbeiders op de hellingen zijn nauwelijks aanwezig, een paar lichtstreken, en dat is precies het punt, de structuur is altijd groter dan de handen die haar oprichten.

Er ligt een stille thematiek onder het beeld, de oude ambitie om iets te bouwen dat de hemel raakt, en de steigers die nooit helemaal worden afgebroken omdat het werk nooit helemaal af is. Een toren die is opgebouwd uit gecontroleerde oppervlakteschade draagt dat idee eerlijk uit, omdat hij ook gemaakt is door weg te nemen, niet door toe te voegen, steen gesuggereerd door alles wat de hand koos donker te laten.

A Scaffold Holds the Sky vervolgt de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarbij beeldtaal wordt geconstrueerd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Een beeldtaal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur. Dit werk is uniek.

"Sommige torens zijn nooit af. Ze zijn altijd slechts nog in aanbouw."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.