A Ring Scratched Into Green

Op het eerste gezicht lijkt het een zon, of een oog dat terugkijkt. Kijk beter en het patroon onthult zich als iets kleiner en vertrouwder, de dwarsdoorsnede van een enkele kiwi, zijn ring van zaden omgevormd tot een corona van stippen, zijn bleke vruchtvlees tot een veld van uitstralend licht. A Ring Scratched Into Green neemt het stille interieur van een vrucht en laat het een heel kosmos worden.

Groen draagt het werk. Het is de kleur van het eigen vruchtvlees, de kleur van dingen die nog groeien, en hier wordt het de kleur van het glas zelf. Het beeld is niet bovenop dat groen geplaatst, het is daaruit weggenomen, zodat de vrucht en het materiaal dat haar draagt dezelfde taal spreken voordat er ook maar één markering is gezet.

Niets hier is geschilderd, gedrukt of toegevoegd. De contour van de vrucht en de ring van zaden zijn gevormd door gecontroleerde krassen die rechtstreeks in het gekleurde spiegelglas zijn aangebracht, dikke lijnen die de vorm vasthouden, een veld van fijne krassen dat het licht alleen opvangt aan de kant waar het licht van nature zou vallen. De rest van de vrucht blijft donker, overgelaten aan het glas, zodat het beeld evenzeer opgebouwd is uit wat wordt teruggehouden als uit wat wordt getekend.

Het beeld is er altijd. Het heeft geen direct licht nodig om te bestaan, en het verdwijnt nooit terwijl u erlangs loopt. Wat licht verandert, is diepte: bij sterker licht verzamelen de krassen meer glans en verdiept het contrast tussen de uitstralende zaden en de zwarte kern, terwijl dezelfde ring bij zachter licht stil in het oppervlak wegzinkt. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het.

Omdat het oppervlak spiegelglas is, gaat de kamer er mee. Ga voor het werk staan en uw eigen spiegelbeeld nestelt zich in de donkere ruimten tussen de zaden, zodat de ring nooit alleen vrucht en glas is, maar vrucht, glas en wie er ook maar staat te kijken. Vanaf de andere kant van een kamer leest het werk als één heldere, gloeiende cirkel. Van dichtbij lost die cirkel op in een veld van afzonderlijke krassen, elk deel van een geheel dat alleen op afstand samenhangt.

A Ring Scratched Into Green zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beelden in gekleurd spiegelglas zijn gezet en de kijker deel uitmaakt van het werk. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken verandert in deelnemen.

"Een zaadring omgevormd tot licht, gehouden in groen glas dat zich herinnert waar het vandaan komt."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.