A Moon Held on Trembling Legs

a-moon-held-on-trembling-legs begint met een onwaarschijnlijk evenwicht. Een kleine, bleke olifant, rond en zacht van vorm, wordt hoog boven de grond geheven op poten zo lang, zo dun, gebroken in zoveel gewrichten, dat ze eerder bij een ander wezen lijken te horen. Aan het einde van zijn omhooggeheven slurf rust een maan, bleek en zwaar, op haar plaats gehouden door niets meer dan geduld en onmogelijk fijne ledematen.

Er is iets stil ontroerends in dit beeld van spanning. De poten die het gewicht dragen zien er broos genoeg uit om te trillen, en toch bezwijken ze niet. De olifant, een dier dat we associëren met geheugen, loyaliteit en een enorme fysieke aanwezigheid, wordt hier opnieuw voorgesteld als iets bijna gewichtloos, in evenwicht op het randje van instorting, en toch houdt hij stand.

Het wordt een beeld over het dragen van wat kostbaar is, en over de stille moed die dat vergt. De maan kan worden gelezen als herinnering, als afstand, als een last van liefde die te groot is om neer te zetten. De olifant reikt er niet naar en jaagt er niet achteraan. Hij houdt haar eenvoudigweg omhoog, hoog boven het donker, op poten die nooit bedoeld waren om zoveel gewicht te dragen, en die het toch doen.

Niets in dit werk is geschilderd, gedrukt of met inkt aangebracht. Het beeld is opgebouwd uit diepte en afwezigheid, een beheerste leegte in het oppervlak die licht doorlaat en teruggeeft als vorm. In vlak, egaal licht kan het werk bijna stil aanvoelen, een bleke gedaante zwevend in duisternis.

Verander het licht, verander de hoek, en de trillende poten en de vastgehouden maan lijken te ademen. Van de overkant van een kamer leest het werk als één stil, monumentaal gebaar, één figuur in evenwicht tegen het donker. Van dichtbij lost diezelfde figuur op in een veld van diepte, ontelbare kleine verschuivingen in het oppervlak die pas de olifant en zijn maan onthullen wanneer ze onder de juiste hoek worden gevangen.

a-moon-held-on-trembling-legs zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Sommige dingen dragen we niet omdat we sterk genoeg zijn, maar omdat we niet kunnen verdragen ze te laten vallen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.