A Mind Unraveling Into Stars

A Mind Unraveling Into Stars begint waar het zichtbare eindigt. Het gezicht van Albert Einstein rijst op uit een volstrekt zwarte achtergrond, gevangen in profiel, vertrouwd en onmiskenbaar, alsof het herinnerd wordt in plaats van gezien. Het is het laatste moment voordat het fysieke plaatsmaakt voor het abstracte.

Zijn haar, altijd wild op foto's, blijft niet lang haar. Streng voor streng lost het op in gebogen vergelijkingen, zwevende symbolen en kleine deeltjes die naar buiten drijven totdat ze worden opgeslokt door het donker. De gelijkenis houdt stand, maar de geest erachter blijft bewegen en vormt zichzelf om tot pure gedachte.

Geen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld is gekrast in het oppervlak van het acrylglas, opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van iets dat erbovenop is aangebracht. De stralend witte lijnen en de stilte van het zwart eromheen dragen het hele portret, niets verzacht, niets opgevuld met grijs.

Het portret is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het. Onder een wisselende hoek verdiept het contrast, vangen de vergelijkingen het licht en laten het los over het oppervlak, en het werk leest zich anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.

Van een afstand leest het werk als een enkelvoudig, monumentaal gezicht, kalm en zeker. Stapt u dichterbij en dat gezicht lost op in een veld van gecontroleerde krassen, een intieme structuur die zich alleen van dichtbij onthult, om zich opnieuw samen te voegen tot de stille autoriteit van het portret wanneer u terugstapt.

Einstein bracht zijn leven door met het omzetten van de fysieke wereld in vergelijkingen, het vertalen van materie en licht in iets puur conceptueels. Hier verloopt het proces omgekeerd. De man zelf wordt de vergelijking, zijn gelijkenis lost op in de symbolen en deeltjes die hij ooit gebruikte om het universum te beschrijven, een geest gevangen op het exacte punt waar denken overgaat in sterrenlicht.

A Mind Unraveling Into Stars vervolgt de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Sommige geesten vervagen niet. Ze worden hemel."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.