A Low Horizon of Skin
A Low Horizon of Skin
Binnenkort op veiling
Dit werk wordt binnen de komende 10 dagen opgenomen in een Catawiki-veiling. Schrijf u hieronder in voor de collectors-lijst om onze veilingen te volgen.
Slechts af en toe een e-mail. Uitschrijven kan altijd. Privacybeleid.
Er is een moment, vlak voor het inslapen of vlak erna, waarop het lichaam ophoudt een persoon te zijn en een landschap wordt. a-low-horizon-of-skin vangt precies dat moment. De borst rijst op, de rug welft, de buik verdwijnt in het donker, en wat overblijft is geen anatomische les maar een terrein, verlicht langs zijn kam en donker overal elders.
Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd uit een veld van afzonderlijke krassen die het licht opvangen en weer loslaten. De vorm van de vrouw is niet op het donker geschilderd, maar eruit gesneden, zoals een kustlijn uit de zee wordt gesneden door niets anders dan waar het water stopt.
Het beeld is altijd aanwezig. Licht schept het niet, het verscherpt het. Onder een directe hoek heft de kam van borst en buik zich verder van het zwart af, het contrast verdiept, de holte van de navel en het stille gewicht van de borsten zijn helderder leesbaar. Wendt u zich af van dat licht en hetzelfde horizon houdt stand, zachter nu, meer als herinnering dan als beschrijving. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.
Wat dit werk een stille intimiteit verleent, is zijn weigering een gezicht, een naam of een context te tonen. Er is alleen de lijn van een lichaam dat over zichzelf is gebogen, zijdelings aangeboden zoals een horizon wordt aangeboden aan wie er toevallig naar kijkt. Het vraagt gelezen te worden zoals een landschap wordt gelezen, langzaam, via zijn hoogtepunten en zijn schaduwen, en niet op de manier waarop een lichaam doorgaans wordt bekeken.
a-low-horizon-of-skin zet de Art with Scratch-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Hier wordt diezelfde beschadiging een manier om het lichaam te bekijken als iets dat dichter bij geografie staat dan bij portret, iets wat u met uw ogen doorkruist in plaats van eenvoudigweg te zien.
Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.
"Sommige lichamen worden gelezen als gezichten. Dit wordt gelezen als een horizon."
Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.
Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.
