A Kiss Scratched From the Crowd
A Kiss Scratched From the Crowd
Binnenkort op veiling
Dit werk wordt binnen de komende 10 dagen opgenomen in een Catawiki-veiling. Schrijf u hieronder in voor de collectors-lijst om onze veilingen te volgen.
Slechts af en toe een e-mail. Uitschrijven kan altijd. Privacybeleid.
A Kiss Scratched From the Crowd houdt één gebaar gevangen midden in een zee van mensen, en laat al het andere wegzinken in duisternis. De matroos en de verpleegster staan in het middelpunt, gevangen in die achterovergebogen, de zwaartekracht tartende kus waar de wereld al generaties lang van houdt, terwijl de menigte om hen heen oplost in vormen die nauwelijks bijeengehouden worden door het licht.
Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast. Een veld van fijne sporen vangt het licht en wordt haar rok, zijn kraag, de lange schaduw die zich aan hun voeten verzamelt, terwijl het diepe zwart rondom hen onaangeroerd blijft, een vlak dat het oog niet kan betreden.
Het beeld is altijd aanwezig. Licht geeft het diepte, en onder direct licht vangen de krassen het licht en weerkaatsen het, zodat het contrast verdiept, de stof van de jurk en de val van de schaduw naar voren komen, terwijl de menigte als een gedempt gemompel achter hen achterblijft. Het werk leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het.
Van dichtbij valt het werk uiteen in talloze afzonderlijke halen over het oppervlak, een veld van sporen zonder enig beeld erin. Stap achteruit en de kus voegt zich opnieuw samen, monumentaal, enig in zijn soort, het enige rustpunt in een straat vol beweging. Die verschuiving tussen abstractie en herkenning is waar het werk leeft.
Onder de omarming schuilt een stillere gedachte over gezien worden. Iedereen in die menigte loopt ergens naartoe, gehuld in hoeden en jassen en het ritme van een gewone dag. Slechts twee mensen stoppen, en alleen zij vangen het licht. Het werk vraagt wat er nodig is om het ene moment te zijn dat een menigte zich herinnert, en wat in het donker achterblijft om dat mogelijk te maken.
Dit werk zet de Art with Scratch-reeks van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde beschadiging van het oppervlak in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.
"Sommige kussen zijn niet privé. Ze behoren toe aan de menigte die ervan getuige is, en aan het licht dat ervoor kiest ze te herinneren."
Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.
Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.
