A Jar Holds His Shout

Een ruimte kan een menigte bevatten en toch klinken als stilte, en A Jar Holds His Shout is gebouwd op precies die tegenspraak. Elke figuur hier staat in een glazen pot van eigen makelij, hoofd achterover, mond open midden in een kreet, en niet één van hen is dicht genoeg bij een ander om gehoord te worden.

Wat het acrylglas van die potten teruggeeft is pure insluiting gevangen als licht. Elke gebogen wand, elke ronde koepel, elk donker voetstukje onder een paar voeten, is gevormd uit een veld van fijne krassen dat de enige lichtbron van de ruimte opvangt en terugwerpt als een koel, continu gloeien, zodat het glas aanweziger lijkt dan de persoon die erin opgesloten zit. Het beeld bevindt zich in het oppervlak zelf, altijd aanwezig, en licht verdiept slechts wat er al in gekrast was.

De man in het midden houdt bijna geen van dat licht vast. Zijn opgeheven hoofd, zijn open mond, de gespannen lijn van zijn rug, dat alles blijft dicht bij zwart, een vorm die uit het hem omringende gloeien is uitgesneden in plaats van daarbinnen getekend. Zijn kreet wordt iets wat u uitsluitend in de houding moet lezen, want het enige wat dit werk hem weigert te geven is een gezicht opgebouwd uit licht.

Over de vloer herhaalt diezelfde terughoudendheid zich. De lange schaduwen die pot na pot werpt, liggen gevat in dezelfde bleke sporen als het glas zelf, totdat vloer en omhulsel beginnen samen te vloeien tot één enkel, schrijnend veld van lawaai zonder nergens meer heen te kunnen, het dichtstbijzijnde wat dit werk aan geluid heeft.

Vanaf een afstand leest het werk als een congregatie, rijen mensen schouder aan schouder in iets als een gedeelde ruimte. Komt u dichterbij en die lezing valt uiteen. Elke pot is verzegeld, elke stem is privé, en de ruimte die eruitzag als saamhorigheid blijkt een veld te zijn van precies zoveel stiltes als er mensen in staan. Het is niet moeilijk een versie van die ruimte te herkennen, stemmen overal verheven en nergens aankomend, lawaai dat wordt aangezien voor gehoord worden.

A Jar Holds His Shout behoort tot In Plain Sight, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma waarin beeldmateriaal wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om te laten zien hoe een ruimte vol verheven stemmen ze toch allemaal ongehoord kan laten.

"Iedereen schreeuwt. Niemand luistert."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.