A Hundred Silhouettes Watching Back

Een enkele figuur betreedt een ruimte die volledig is opgebouwd uit lijsten, en in bijna elk ervan staat al een andere versie van hem, al omgedraaid, al naar hem kijkend van de andere kant van het glas. Hij is niet zozeer een galerie binnengegaan als wel een debat over wie hij werkelijk is, opnieuw opgevoerd op elke muur om hem heen.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld bestaat omdat materiaal is weggenomen, niet aangebracht, gekrast in het oppervlak van het acrylglas in plaats van erop aangebracht. De ruimte waardoor hij loopt is op dezelfde manier gebouwd als hijzelf, uit wat er is weggehaald.

Het beeld is altijd aanwezig, in daglicht of in schaduw. Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het. Onder strijklicht vangen de gekraste lijnen het licht en houden het vast, het contrast verdiept zich, en de toeziende figuren lijken naar voren te stappen uit het oppervlak. Beweegt u er omheen en dezelfde ruimte leest zich opnieuw anders, stiller, dan scherper, zonder ooit de man in het centrum te verliezen.

Waar het werk werkelijk over gaat is de vreemde rekenkunde van gezien worden. Eén figuur wordt er velen, en de velen bieden hem geen gezelschap, zij bieden hem een kritische blik. Elke lijst bevat een versie van hemzelf die terugkijkt, en het effect voelt minder aan als een spiegelpaleis dan als een ondervraging opgebouwd uit portretten. Omringd te zijn door jezelf, eindeloos, is een isolement van een heel eigen aard.

Van de andere kant van de ruimte leest het werk als één donkere gang, één man die van de toeschouwer vandaan de architectuur in loopt. Dichterbij lost die gang op in een veld van gecontroleerde krassen, elke lijst zijn eigen stille storm van sporen die zich pas op een bepaalde afstand opnieuw tot een figuur oplost. Het vraagt twee keer bekeken te worden, eenmaal als geheel en eenmaal als oppervlak.

A Hundred Silhouettes Watching Back zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beeldtaal wordt geconstrueerd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Hij liep er alleen in. Elke lijst sprak hem tegen."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.