A Grip Carved From Night

Een vuist rijst op uit het zwart, niet gevormd door toevoeging maar door een veld van individuele markeringen die het licht vangen en de rest laten wegvallen. De knokkels houden de helderste grond, een richel van aanwezigheid die naar voren in het duister wordt gedrukt, terwijl de krul van de vingers en de holte onder de duim zich bijna volledig overgeven aan de leegte eromheen.

Op afstand leest het gebaar als geheel, monumentaal, onmiskenbaar. De arm rijst op uit de stilte, vindt rust in een pols en verzamelt zich tot een hand die gesloten is om niets en alles tegelijk. Van dichtbij lost die zekerheid op in een veld van diepte, verspreide punten die er alleen mee instemmen een vuist te zijn wanneer het oog een stap terug doet en het licht zijn stille werk verricht.

De compositie houdt net zo veel terug als zij geeft. Geen verf, geen druk, geen inkt beschrijft deze knokkel, deze plooi, deze gezwollen ader onder de huid. Wat overblijft is gecontroleerde afwezigheid, een oppervlak dat zekerheid inruilt voor suggestie en het licht van de ruimte vraagt het gebaar telkens te voltooien wanneer het wordt gezien.

Een gebalde vuist heeft altijd meer gedragen dan haar anatomie. Het is een ingehouden adem, een weigering, een enkel moment van vastberadenheid gevangen voordat hij zich opent of toeslaat. Gevormd door diepte in plaats van door detail wordt het minder een specifieke hand en meer het idee van standhouden, zichtbaar alleen wanneer het licht bereid is het te onthullen.

Dit werk zet de Art with Void serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Dit werk is uniek.

Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Sommige gebaren hebben geen gezicht nodig om begrepen te worden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.