A Forearm Coiled in Marble

Een onderarm buigt en houdt, elleboog tot pols samengetrokken in één strakke lijn, de spier rijzend als iets dat gehouwen lijkt in plaats van gegroeid. Er is hier geen gezicht, geen context buiten de arm zelf, alleen de zuivere architectuur van inspanning, gevangen midden in een ademteug.

Er wordt niets toegevoegd om dit beeld op te bouwen. Geen verf, geen druk, geen inkt. De vorm is ontleend aan diepte alleen, een gecontroleerde afwezigheid binnen het oppervlak die de schaduw het werk van spier en pees laat doen.

In wisselend licht verschuift de arm. Passeer hem in een schemerige ruimte en hij trekt zich terug naar de duisternis, vang hem in een scherend lichtstraal en elke vezel langs de onderarm tekent zich scherp af. Het beeld staat nooit vast, het antwoordt op waar u staat en hoe het licht valt.

Vanuit de andere kant van de kamer leest het werk als één monumentaal gebaar, stil en in zichzelf besloten. Dichterbij opent die stilte zich in een rustig veld van diepte, een verstrooiing van kleine afwezigheden die zich pas tot een arm oplossen wanneer het oog tot rust komt.

Het onderwerp draagt zijn eigen symboliek, spanning die vastgehouden wordt in plaats van losgelaten, kracht getoond niet in beweging maar in terughoudendheid. Het is een studie van inspanning bevroren op zijn hoogtepunt, het moment voor de vuist opent of de arm valt, blijvend gemaakt in iets dat niet zal vermoeien.

Dit werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Een visuele taal waarbij afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

Een uniek werk, één van één.

"Kracht, lang genoeg stilgehouden om stilte te worden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.