A Face Undone by Wax

Een gezicht dat stil wordt gehouden, ogen gesloten, oplosend in het zwart. Over het voorhoofd en langs de wangen lopen bleke lijnen als was die halverwege het smelten is gestold, de gelaatstrekken verzegelend onder een langzame, geharde regen.

Hier is niets toegevoegd om dit beeld te maken. Het bestaat alleen waar licht wordt toegelaten en waar duisternis mag blijven, diepte en afwezigheid als het enige vocabulaire, geen verf, geen druk, geen inkt, alleen een oppervlak dat is gevormd totdat het een gelijkenis vasthoudt.

De was leest als een vorm van overgave. Gesloten ogen, een gestilde mond, een gezicht dat zich overgeeft aan iets dat bedekt in plaats van siert. Het spreekt tot wat mensen in de loop van de tijd over zichzelf laten verharden, kalmte, terughoudendheid, de stille maskers die worden gedragen totdat ze als huid aanvoelen. Hier ontdaan, en in de ontdoening duidelijker zichtbaar dan tevoren.

Vanuit de andere kant van een ruimte nestelt het werk zich in één donkere, lichtende massa, een gezicht dat nauwelijks zijn vorm bewaart tegen het zwart. Kom dichterbij en het opent zich tot een veld van diepte, elke vallende lijn een eigen kleine gebeurtenis van licht en schaduw.

Het beeld ligt niet vast. Het verschuift met het uur, met de hoek van een lamp, met de plek waar iemand ervoor kiest te staan. Het verschijnt, het trekt zich terug, het vraagt om meer dan eens terug te komen.

Dit werk zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd uit diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk. Een visuele taal waarbij afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Wat over ons verhardt, kan ook datgene zijn wat ons uiteindelijk laat worden gezien."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.