A Face Kept in Light

a-face-kept-in-light begint waar de meeste portretten eindigen, in het donker. Uit een ononderbroken zwart vlak komt slechts een deel van een tijgersgezicht naar de oppervlakte, een oog, de stand van een oor, de architectuur van strepen over het voorhoofd, een vleug snorharen die het licht vangen. De andere helft blijft waar zij begon, teruggevouwen in het zwart, alsof het dier er slechts mee akkoord ging voor de helft gezien te worden.

Niets hier is geschilderd of gedrukt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment, een veld van afzonderlijke krassen die het oog hersamenstelt tot vacht, spier en blik. Wat van dichtbij op penseelwerk lijkt, is op werkelijke afstand structuur: beschadiging georganiseerd tot een gezicht.

De tijger heeft altijd deze dubbele natuur gedragen, geduld en geweld in hetzelfde lichaam, camouflage en onmiskenbare aanwezigheid in dezelfde vacht. Hier wordt die dualiteit de volledige compositie. Strepen die het dier zouden moeten markeren, markeren in plaats daarvan de grens tussen het zichtbare en het verborgen, zodat het werk evenzeer gaat over wat verborgen blijft als over wat wordt getoond.

Licht creëert dit beeld niet. Het verscherpt het. De krassen behouden hun vorm in omgevingslicht en verdiepen zich pas onder een directe bron, het contrast wordt strakker, de vacht lijkt te ademen. Bekeken vanuit de andere kant van een ruimte, leest het gezicht als één monumentaal gebaar, laag en waakzaam in het donker. Van dichtbij lost het op in de talloze kleine verwijderingshandelingen die het hebben gevormd.

Het leest vanuit elke hoek anders zonder ooit de tijger eronder te verliezen, zoals een dier in zwak licht wisselt tussen schaduw en herkenning afhankelijk van hoe lang u kijkt. Die instabiliteit is opzettelijk, een portret dat weigert zichzelf volledig te tonen, dichter bij een herinnering aan een tijger dan bij een foto ervan.

a-face-kept-in-light zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.

"De helft van het gezicht is genoeg, als het donker de rest vasthoudt."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.