A Doorway Folds Into Itself

Een deuropening staat bovenaan een trap, en daardoorheen rijst een andere trap op naar een andere deuropening, hetzelfde kozijn, dezelfde treden, naar binnen vouwend tot de architectuur is vergeten waar zij begon.

Niets markeert waar de echte trap eindigt en de volgende begint. Iedere drempel opent op een kleinere versie van die erachter, de verhoudingen op elke trede correct en toch, samen genomen, onmogelijk. Het oog daalt de recursie af lang voordat het begrijpt dat het stilstaat.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. De trap, het kozijn en de diepere deuropeningen erachter bestaan doordat het acrylglas zijn oppervlak ontnomen is, een veld van afzonderlijke krassen bewerkt tot gecontroleerde oppervlaktebeschadiging, totdat elke trede en elke rand van het kozijn iets eigens heeft om het licht vast te houden.

Het beeld zit in het oppervlak van het acrylglas, nooit erop aangebracht, altijd er deel van. Licht schept niet wat hier is, het verscherpt het: bij een directe lichtbron verzamelen de dichtstbijzijnde treden glans en snijdt de deuropening scherp tegen het donker, terwijl dezelfde trap bij een zachtere hoek tot rust komt en de diepere kozijnen naar zwart terugwijken. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen.

Van de overkant van een kamer leest het werk als één lichtgang die door een donker huis valt. Van dichtbij breekt die zekerheid uiteen in een veld van fijne krassen, een oppervlak dat pas weer tot trap en kozijn samenvalt zodra het oog ver genoeg terugwijkt om het toe te laten.

A Doorway Folds Into Itself behoort tot Look Twice, een serie binnen Art with Scratch van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming tot stand komt door gecontroleerde oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk, en waarin diezelfde beschadiging een manier wordt om te zien hoe één vertrouwde drempel u terugvoert naar de tree waarvan u vertrok, telkens kleiner, nooit helemaal verdwenen. Het werk is geïnspireerd door M. C. Escher, door gebouwen die getekend maar nooit gebouwd konden worden, hier vastgehouden in een materiaal waarbij de enige manier om een beeld te maken is iets weg te nemen.

"Een deur die alleen op zichzelf uitkomt, en rustig voortgaat, voor altijd."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.