A Communion of Smoke

In het donker staat een imker in een wolk die niet stil wil blijven. De kap, de schouders, de hele omtrek van een lichaam vervaagt aan de randen, alsof de rook aan het besluiten is of hij de figuur een mens laat blijven of haar oplost in het weer. Één hard licht valt van boven, verandert een gezicht in vlakken en schaduw, en eromheen is niets dan een diep, zuiver zwart. Één lichtbron, één rookkolom, één menselijke gedaante die standhoudt.

Imkeren is een oud, stil ritueel van vertrouwen. De imker begeeft zich dicht bij een zwerm die echt schade kan aanrichten en biedt rook aan in plaats van angst, een signaal van rust dat de bijen hebben leren geloven. Die uitwisseling, geduld aangeboden aan het gevaar, controle en overgave in dezelfde adem gehouden, is het eigenlijke onderwerp van dit werk. De rook hier is geen verhulling. Het is een vorm van communio.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door weghalen in plaats van toevoegen, op de manier waarop rook zelf vorm aanneemt door wat erdoorheen beweegt en niet door iets wat eraan wordt toegevoegd. Elke krul van nevel, elke rand van de kap, bestaat omdat er materiaal werd weggenomen.

Het beeld is altijd aanwezig, in heldere ruimten zowel als in schemere. Licht creëert het niet. Het verscherpt het. Onder een directe lichtbron vangen de beheerste krassen het licht op en houden het vast, het contrast verdiept zich, en de scène draagt een gewicht dat het bij vlakker licht niet heeft. Het leest anders vanuit elke hoek, zonder ooit de figuur in het midden te verliezen.

Van de overkant van de ruimte kondenseert het werk tot één monumentaal gebaar, een lichaam dat zich vormt uit rook en zwart. Kom dichterbij en dat gebaar opent zich tot een veld van beheerste krassen, een stille opeenstapeling van sporen die alleen terugoplost in een gezicht, een kap, een opstijgende wolk wanneer de afstand wordt hersteld.

A Communion of Smoke vervolgt de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door beheerste oppervlaktebeschadiging in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"Rook was nooit bedoeld om hem te verbergen. Hij was bedoeld om hem vertrouwen waard te maken."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.