A Coil Wrapped in Green

In de stilte van diep groen spiegelglas houdt één enkel moment zijn adem in. Een slang legt zijn kronkels om een appel die laag aan een tak hangt, het licht raakt slechts de rondingen van het fruit en de glans van de schubben die eromheen gewikkeld zijn, terwijl de tak en de rest van het tafereel onverlicht blijven, gevouwen in het groen.

Hier is niets geschilderd of gedrukt. Het beeld is gekrast in het oppervlak van het gekleurde spiegelglas, een veld van afzonderlijke krassen dat het licht vangt en de gekronkelde vorm zijn gloed geeft, terwijl de appel zelf een donkere vorm blijft die in dat licht wordt gehouden, achtergehouden in plaats van getoond.

Groen is hier geen achtergrond, het is de kleur van het verhaal zelf, de tint van groei en verleiding tegelijk, van een boomgaard voordat er iets was genomen of gegeven. Het legt zich over het hele werk als een ingehouden adem, rustig, waakzaam, oude betekenis met zich meedragend zonder die te hoeven verklaren.

Het beeld is altijd aanwezig in het oppervlak, met of zonder direct licht. Licht schept het niet, het scherpt het, onder een sterkere lichtbron vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, treden de kronkel en het fruit verder naar voren, maar het beeld zelf komt en gaat nooit.

Rondom de gekronkelde vorm, en in de donkere doorgangen tussen de krassen, worden de ruimte en wie ervoor staat naar het glas getrokken. De beschouwer wordt weerspiegeld in het werk, gevangen in dezelfde groene stilte als de slang en de appel, deel van het verhaal in plaats van er los van te staan.

Bekeken vanuit de andere kant van een ruimte leest het werk als één monumentale, gloeiende vorm tegen het groen. Van dichtbij lost diezelfde vorm op in een veld van fijne krassen, geduldig en precies, die het beeld alleen door hun bereik bijeenhouden.

Dit werk zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekraste beelden in gekleurd spiegelglas zijn gezet en de beschouwer deel wordt van het werk. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel het kijken verandert in deelnemen.

"De appel gloeit. De slang houdt hem vast. De ruimte houdt u vast."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.