A Cluster Ignites the Grove

Een tros berijpte druiven neemt vorm aan in diep groen spiegelglas, uitsluitend gevormd door weghaling. Geen verf, geen opdruk, geen inkt: elke ronding van het fruit is een veld van afzonderlijke markeringen, beheerste krassen samengebracht in de ronde vormen van het fruit, totdat de druiven zelf hun eigen licht lijken vast te houden.

Groen draagt hier het verhaal. Het is de kleur van de wijnrank vóór de oogst, van groei die zich nog samenvoegt tot zoetheid, en datzelfde diepe groen loopt door het gekleurde spiegelglas onder het fruit, zodat de kleur van het materiaal en de kleur van het onderwerp één worden.

Licht schept dit beeld niet. Het scherpt het: onder direct licht vangen de markeringen helderheid op en houden die vast, en het contrast tussen het stralende fruit en het ongerepte zwart verdiept zich. Draai u af, dim de kamer, en de druiven blijven precies waar ze waren, gevat in het oppervlak van het glas in plaats van op het licht te wachten dat hen onthult.

Rondom en tussen de trossen werkt het diepe groene oppervlak nog steeds als een spiegel. De kamer waarin u staat, haar muren, haar vloer, de gedaante van wie er kijkt, nestelt zich stil in de ruimtes die het fruit open laat, zodat het werk zich nooit afsluit van de ruimte waarin het hangt. U kijkt niet alleen naar een wijngaard die van één kant wordt belicht, u staat er middenin.

Een tros druiven heeft altijd meer gedragen dan zijn eigen gewicht: overvloed, rijpheid, de pauze vóór de oogst, de zoetheid die pas na een seizoen van geduld komt. Hier gevormd als een veld van fijne krassen in plaats van als een foto, gedragen de druiven zich niet langer als een stilleven en beginnen ze te lijken op iets dat midden in een ontsteking wordt betrapt, alsof de hele tros van één kant licht vangt terwijl de andere helft terugbleef in de schaduw en zijn beurt afwacht.

A Cluster Ignites the Grove zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin gekrast beeldmateriaal in gekleurd spiegelglas wordt aangebracht en de toeschouwer deel wordt van het werk. Een visuele taal waarbij schade geen vernieling is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken omzet in deelnemen.

"Wat rijpt in het donker vindt toch zijn eigen licht."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.