A Cluster Held in Green

Een tros druiven hangt alleen in het groen, gedragen door één sierlijk krullende rank en één blad, met als enig anker zijn eigen gewicht. A Cluster Held in Green neemt deze kleine, vertrouwde vorm en tilt haar op naar iets dat dichter bij een relikwie ligt, iets gevangen tussen rijpheid en stilstand, gloeiend aan de rand van het verdwijnen.

Het beeld is niet geschilderd of gedrukt op het oppervlak. Het wordt gevormd door het oppervlak zelf te verwijderen, een veld van afzonderlijke sporen gesneden in diep groen gekleurd spiegelglas totdat de wijnstok, het blad en de krul van de rank als licht tevoorschijn komen waar het materiaal is weggenomen. Van dichtbij is het werk een veld van fijne krassen, een dicht weefsel van lijnen over het blad, een losser gespreid patroon dat elke ronde druif omtrekt. Doet u een stap terug, dan lost de tros op tot één rustige, monumentale vorm, zwevend in het groen.

Het groen draagt hier de betekenis. Het is de kleur van de wijnstok voordat het fruit verdonkert, van groei net voor de omslag naar wijn, en het hele beeld leeft nu in die kleur in plaats van daartegen. De druiven rusten als bijna zwarte bollen in het groene glas, elk omrand met een dunne lijn van gevangen licht, zodat het fruit zich tegelijkertijd als volume en schaduw laat lezen, zwaar en gewichtloos tegelijk.

Het beeld is altijd aanwezig in het glas, met of zonder direct licht. Licht creëert het niet. Het verscherpt het, zodat onder een gerichte lichtbundel de krassen oplichten en het contrast zich verdiept, en in zachter licht de tros terugzakt in het groen, aanwezig maar stiller. Wat verandert met de ruimte is de weerspiegeling rondom het beeld, nooit het beeld zelf.

Omdat het oppervlak gespiegeld is, bewegen de muur achter u, de ruimte waarin u staat en uw eigen spiegelbeeld over het groene glas en nestelen zich rondom de druiven en daartussen. U kijkt niet naar een vaststaand beeld. U wordt deel van wat het omringt, gevangen in hetzelfde diepe groen als het fruit.

A Cluster Held in Green zet de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij gekrast beeldmateriaal in gekleurd spiegelglas is gezet en de toeschouwer deel van het werk wordt. Een visuele taal waarbij beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarbij de spiegel kijken in deelnemen verandert.

"Gehouden in het groen, wacht de tros tussen rijping en stilstand."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.