A Bend Traced in Dust

A Bend Traced in Dust begint met één enkel gebaar, de lange bocht van de hals van een flamingo die overgaat in zijn gebogen, zware snavel, in profiel gehouden tegen het donker. Het is geen portret van de hele vogel, alleen de lijn die er het meest toe doet, de ene zwier die al zijn gratie in zich draagt.

Het beeld is opgebouwd uit diepte en afwezigheid, niet door toevoeging. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Een veld van afzonderlijke sporen bevindt zich over het oppervlak, het licht opvangend enkel daar waar de bocht erom vraagt, en de rest van het oppervlak latend in een beheerste, bewuste stilte.

Vanaf de andere kant van de ruimte leest het werk als één kalme, monumentale vorm, een bocht opgehangen in het zwart. Stap dichterbij en die vorm lost op in een veld van diepte, talloze kleine punten van licht en schaduw die verschuiven en zich herschikken naarmate u beweegt.

Het verschijnt en vervaagt met het licht in de ruimte, met de hoek van het glas, met de plek waar de toeschouwer kiest om te staan. Geen twee momenten van kijken zijn precies hetzelfde, en de vogel zelf lijkt stil te blijven zolang u dat ook doet.

Er schuilt iets geduldigs in de hals van een flamingo, de manier waarop hij buigt en zijn gewicht draagt zonder inspanning. Hier wordt dat geduld het gehele onderwerp, een stille studie van balans, stilte en de moeite die het kost om zo stil te blijven.

A Bend Traced in Dust zet de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma voort, waarin beeldtaal wordt opgebouwd door diepte en afwezigheid in plaats van verf of afdruk. Een visuele taal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Sommige vormen hebben niets anders nodig dan het donker om gezien te worden."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.