A Beak Ascends the Dark

Uit een veld van zwart leunt één enkele vorm naar het licht. Een snavel, lang en ongebroken, loopt toe naar een punt dat de leegte eromheen bijna lijkt te doorboren. Daarboven bevatten twee holle ogen geen eigen kleur, alleen diepte, alleen toekijken.

Hier is geen verf, geen druk, geen inkt. Het beeld is geheel opgebouwd uit diepte en gecontroleerde afwezigheid, uit wat is weggenomen in plaats van toegevoegd, zodat het masker minder gemaakt dan onthuld aanvoelt, alsof het altijd al in het donker had gewacht.

Gezien vanuit de andere kant van de ruimte is het één enkel monumentaal silhouet, stil en zwijgend. Komt u dichterbij, dan opent het oppervlak zich in een rustig veld van textuur en schaduw, vage gestikte lijnen die even aan de oppervlakte komen voordat het licht verschuift en zij zich weer in het zwart terugtrekken.

Het masker van de pestdokter heeft altijd gestaan tussen de levenden en wat hen bedreigt, een gezicht gemaakt om de angst zonder aarzelen aan te kijken. Hier wordt het iets stiller, een symbool van de afstand die wij bewaren, van het masker dat gedragen wordt om te overleven wat niet rechtstreeks kan worden aanschouwd, van bescherming gekocht ten koste van de eigen gelaatstrekken.

A Beak Ascends the Dark vervolgt de Art with Void-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd via diepte en afwezigheid in plaats van verf of druk.

Dit werk is uniek.

Een beeldtaal waarin afwezigheid geen leegte is, maar aanwezigheid.

"Wat het gezicht bewaakt, wist het ook uit."

Meer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.

Voor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.