{"product_id":"the-last-exhale-of-iron","title":"The Last Exhale of Iron","description":"\u003cp\u003e\"The Last Exhale of Iron\" houdt het moment vast vlak na het vertrek. De trein is al weg, meegevoerd in het donker buiten het kader, en wat overblijft is een enkele pluim stoom boven een leeg perron, die nog de vorm vasthoudt van iets wat nog geen seconden geleden leefde van beweging.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eEen fel licht valt recht van boven en snijdt het perron uit een zwart dat zo diep is dat het voelt als de rand van de wereld. Alles wat er verder was, de menigte, het lawaai, de bestemming, is al mee vertrokken met de trein. Wat overblijft is negatieve ruimte, stilte en één fragiel spoor warmte dat afkoelt in het donker.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eEr schuilt iets stilletjes menselijks in een station nadat de laatste trein vertrekt. Het is een plek gebouwd voor afscheid, en dit beeld houdt het moment vast waarop een afscheid technisch gezien voorbij is, maar nog niet gevoeld wordt. De stoom is de laatste uitademing van het ijzer, wat een motor het dichtst bij een zucht kan komen, en hij hangt er alsof hij aarzelt om op te lossen.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eGeen verf. Geen print. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde krassen in plaats van iets wat eraan is toegevoegd. Het perron, de stoom, het vallende licht, dat alles bestaat omdat er iets is weggenomen, niet omdat er iets bovenop is aangebracht. Afwezigheid, zichtbaar gemaakt door afwezigheid.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eHet beeld is altijd aanwezig. Licht geeft het diepte: onder direct licht vangen de krassen het gloeien van die ene lichtbron van bovenaf op en houden het vast, het contrast verdiept zich, de stoom lijkt te drijven, het zwart wordt zwarter. Het leest anders vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen. Licht schept het beeld niet. Het verscherpt het.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eOp afstand leest het werk als een enkel cinematografisch beeld, monumentaal en stil. Nadert u, dan lost het op in een veld van gecontroleerde oppervlakteschade, elke kras een kleine beslissing, die samen rook, ijzer en licht vormen uit niets dan verwijdering.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003e\"The Last Exhale of Iron\" zet de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma voort, waarbij beeldvorming geconstrueerd wordt door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarbij schade geen vernietiging is, maar structuur.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003e\"Sommige afscheiden zijn het luidst in de stilte die ze achterlaten.\"\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eMeer over de kunstenaar, het proces en de materialen vindt u op de pagina Over ons.\u003c\/p\u003e\u003cp\u003eVoor vragen over dit werk, de beschikbaarheid of verzending kunt u terecht op de contactpagina.\u003c\/p\u003e","brand":"TD Fine Art Studio","offers":[{"title":"Default Title","offer_id":58971471937861,"sku":null,"price":4500.0,"currency_code":"EUR","in_stock":true}],"thumbnail_url":"\/\/cdn.shopify.com\/s\/files\/1\/0904\/0724\/0005\/files\/The_Last_Exhale_of_Iron_thumbnail.jpg?v=1787519452","url":"https:\/\/tdfineartstudio.com\/nl\/products\/the-last-exhale-of-iron","provider":"TD Fine Art Studio","version":"1.0","type":"link"}